Op zaterdag 24 juli is onze zeer gewaardeerde collega meneer Baks na een kort ziekbed overleden. Meneer Baks is op 23 juni j.l. ziek geworden. Ondanks het feit dat wij wisten dat hij ernstig ziek was kwam het bericht van zijn overlijden toch nog als een enorme schok.
Meneer Baks heeft ruim 22 jaar als vrijwilliger gewerkt op onze school het Merewade College Praktijkonderwijs. Meneer Baks, deze aanspreektitel had hij bij collega’s en leerlingen. Het getuigde van ons aller-diepste respect en waardering voor hem. Door zijn natuurlijke, gewone manier van doen verdiende hij deze titel.
Met veel enthousiasme en betrokkenheid verzorgde hij lascursussen en lessen metaal op onze school. Het was verbazend hoe hij, zonder enige didactische of pedagogische scholing, onze toch wel moeilijke doelgroep perfect aanvoelde. Hij deed dit met zoveel gevoel dat leerlingen gewoon aanvoelde dat hij het beste voor hen bedoelde. Zij accepteerden hem volledig als leerkracht De laatste jaren deed hij, klussen voor en in de school. Hij vond het iedere keer weer een uitdaging om oplossingen te verzinnen voor een bepaalde klus. Liefst met metaal maar ook voor andere materialen draaide hij zijn hand niet om. Ook voor privéklussen stond hij altijd voor je klaar.
In 2008 , het jaar waarin hij 80 werd, is hij ,o.a. voor zijn vrijwilligerswerk op onze school, geridderd in de orde van Oranje Nassau. Een geweldige dag was dat. Samen met de vorig jaar overleden vrijwilliger Jan Visser vormde hij een onafscheidelijk duo dat wij gekscherend wel eens vergeleken met de twee oude mannen op het balkon bij de Muppetshow. Het leek alsof ze niet met elkaar konden maar konden zeker niet zonder elkaar. Na het overlijden van Jan ging meneer Baks met hernieuwde energie weer aan de slag en ging zelfs extra werken.
Dit getuigde van zijn enthousiasme en zijn betrokkenheid bij de school. Talrijk zijn de anekdotes die wij kennen van alle schoolkampen waarbij meneer Baks aanwezig was. Ontzettend veel plezier beleefde wij tijdens deze schoolkampen op de “mannenkamer”. Meneer Baks was altijd in voor een geintje en een lolletje en vaak tot in de vroege ochtenduren. Dit altijd onder het genot van liefst een citroenjenevertje. Legendarisch zijn de verhalen over zijn autoritten met collega Jan Visser. Ze waren het nooit eens over de richting maar de waarheid gebiedt mij te zeggen dat meneer Baks meestal gelijk had. Dit was niet altijd goed voor de bloeddruk van meneer Baks maar gelukkig kon hij er naderhand smakelijk om lachen.
Meneer Baks was erg trots op zijn kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen. Dit bleek vaak uit zijn enthousiaste verhalen over hen. Hij was een markante persoonlijkheid en een zeer geliefde collega. Altijd had hij aandacht voor je en voor je eventuele persoonlijke of familie problemen.
Ik kijk met veel plezier en trots, en spreek hierbij zeker ook namens ons hele team, terug op een fijne samenwerking . Tot 23 juni j.l. stond meneer Baks midden in het leven en genoot hier ook van. Wanneer iemand na ruim 22 jaar samenwerking overlijdt dan voelt dit alsof je een naast familielid verliest. Samen spraken we vaak over de toekomst . Wanneer meneer Baks begon over stoppen zei ik dat ik er van uit ging dat hij bleef tot mijn pensioen en dat we tegen die tijd wel zouden kijken wie in de rolstoel zat en wie duwde. Samen hadden we daar veel plezier om. Helaas mocht het niet zo zijn. Op dit moment is het niet voor te stellen dat hij er niet meer is en na de vakantie niet meer op school komt. We zullen hem ontzettend missen.
Onze gedachten zijn bij zijn kinderen , kleinkinderen, achterkleinkinderen en overige familie. Wij wensen hen veel sterkte en kracht toe in deze ontzettend moeilijke tijd.