Waar komt de naam "Merewade" vandaan? Uit welke scholen is het Merewade College ontstaan? Hieronder vindt u het antwoord.
Op deze bladzijde ziet u een aantal foto's. Als u deze foto's in een grotere uitvoering wilt zien, dan moet u er even op klikken.
De naam “Merewade”
In de geschiedenis van Gorinchem heeft de aanwezigheid van de rivier de Merwede altijd een belangrijke rol gespeeld. In de verschillende gedaanten heeft de rivier zich voorgedaan: als handelsweg, als grens of als waterwolf. Vaak besliste zij over welvaart en verval. De naam had oorspronkelijk betrekking op een Merovingisch gebied “Silva Miriwido”, in de betekenis van een soort vloedbos (meerwoud). De oudste rivier-vermeldingen spreken van “Meruada” (in 877) of “Mereuuida” (in 897), wat zich later tot “Merewade”, Merwede ontwikkelde. Deze naam was voor de benedenloop – de tegenwoordige Noord en Nieuwe Maas – van toepassing; vanaf de dertiende eeuw zeker ook voor de bovenloop – de tegenwoordige Boven en Beneden Merwede.
Bron: “Merewade”-reeks, uitgegeven door de Stichting “Merewade”, onder auspiciën van de Stichting Stadsherstel Gorinchem.
De geschiedenis van de “toeleverende scholen”
Per 1 augustus 1992 resulteerde een fusie tussen een viertal Gorinchemse scholen in de vorming van het Merewade College. De participerende scholen hadden op dat moment reeds een lange geschiedenis achter de rug. Hieronder volgt in het kort een overzicht van de geschiedenis van deze scholen. De per deze datum opgeheven scholen waren (op volgorde van hun “leeftijd”):
Per 1 augustus 2002 werd door de Gemeente Gorinchem de school voor praktijkonderwijs "De Halster" overgedragen aan het Merewade College, waardoor het onderwijsaanbod van de scholengemeenschap met deze vorm van onderwijs uitgebreid werd.
Toen in 1863 door de Wet op het Middelbaar Onderwijs een nieuw schooltype ontstond, de HBS, werd er in Gorinchem onmiddellijk gereageerd. In eerste instantie werd gepoogd in onze stad een Rijks-HBS te starten. Toen dit niet mogelijk bleek werd er een Gemeente-HBS opgericht. Op 1 september 1871 werd de HBS door burgemeester, Mr. W. Wijnaendts, “plegtig geopend met het uitspreken eener redevoering, welke door den leeraar-directeur en den heer Van den Honert, als lid der Commissie van Toezigt werd beantwoord”. Opvallend is dat er in de jaren tot 1883 geen meisjes op school werden toegelaten!
In 1922 werd de Gemeente-HBS omgezet in een Rijks-HBS. Bij het 75-jarig bestaan van de school in 1946 sprak de toenmalige burgemeester Van Rappard zijn spijt uit over het feit dat het gemeentebestuur de school in 1922 uit misplaatste zuinigheid had overgedaan aan het Rijk.
De eerste vijftig jaar van het bestaan van de HBS kenmerkten zich door een gestadige groei en door de vorming van een bepaalde traditie. Omstreeks 1920 waren de meeste HBS’en nog gehuisvest in de gebouwen uit hun stichtingsjaar, het aantal leerlingen was wel toegenomen, maar van een explosieve ontwikkeling, zoals in onze tijd, was nog geen sprake. Middelbaar onderwijs bleef nog wel weggelegd voor de elite. Natuurlijk kwam het in de beginjaren voor dat begaafde jongelui uit eenvoudige milieus de HBS bezochten, maar dit waren toch uitzonderingen.
Er veranderde in vele jaren niet veel. Men zei spottend, dat de voornaamste verandering in de laatste halve eeuw was dat de vijf van “even voldoende” veranderd was in “bijna voldoende”. Na de Tweede Wereldoorlog begon een stormachtige ontwikkeling van het middelbaar onderwijs. Men ging ernst maken met het oprichten van Middelbare Scholen voor Meisjes, die hun ontstaan weliswaar dankten aan de wet van 1863, maar die jarenlang niet goed van de grond konden komen. In 1950 kreeg de HBS de MMS-afdeling. Jammer genoeg zou deze afdeling in 1972 weer verdwijnen.
In februari 1963 werd door de Eerste Kamer de “Mammoetwet” van Minister Cals aangenomen (dus precies 100 jaar na de MO-wet van Thorbecke).
Er werd een scherpe scheiding aangebracht tussen de opleiding voor het Wetenschappelijk onderwijs, dus voor Universiteit of Hogeschool (de opleiding voorbereidend wetenschappelijk onderwijs, VWO) en die voor het Hoger Beroepsonderwijs (de opleiding voor hoger algemeen voortgezet onderwijs, HAVO). Van 1963-1968 wordt op een aantal scholen met dit nieuwe systeem geëxperimenteerd. In 1968 is de nieuwe regeling op alle scholen voor voortgezet onderwijs, dus ook in Gorinchem, ingevoerd. Met ingang van het schooljaar 1968/’69 verdween de benaming Rijks Hogere Burgerschool wegens omzetting in een Rijksscholengemeenschap, omvattende een Atheneum en een school voor hoger algemeen voortgezet onderwijs, de zgn. HAVO. Met deze nieuwe onderwijsvorm ving de eerste klas aan.
Na een bekendmaking van de staatssecretaris van Onderwijs en Wetenschappen van het voornemen alle 54 rijksscholen in Nederland over te dragen aan de gemeentebesturen, sprak de gemeenteraad zich op 30 juni 1988 in principe uit tot medewerking aan de bestuurlijke overdracht van school, gebouw en terrein aan de gemeente Gorinchem. Per 1 januari 1991 vond de overdracht plaats. De naam “RSG Wijdschild” bleef gehandhaafd door omdoping van de school in “Regionale Scholengemeenschap Wijdschild”.
Over de huisvesting valt niet zo heel veel te vertellen: Het schoolgebouw aan de Vismarkt was in 1871 het eerste onderkomen van de HBS. Maar liefst 96 jaar hield men het daar uit. Pas in 1967 kon men een prachtig nieuw schoolgebouw gaan betrekken, namelijk de huidige locatie van het Merewade College aan de Wijdschildlaan.
Bronnen: 1871 - 1971 Rijks Hoogere Burger school; Rijksscholen Gemeenschap. HBS 120 jaar RSG, jubileumuitgave door A.J. Busch en A. den Besten. HBS/MMS – RSG Wijdschild, Gedenkboek 125 jaar, reüniecommissie.
Sedert 1884 stond aan de Boerenstraat de Burgerschool voor jongens, een school voor meer uitgebreid lager onderwijs, afgekort tot MULO.
Voor meisjes bestond een soortgelijke school aan de Zusterstraat. Behalve de normale vakken van een lagere school, zoals lezen, schrijven, rekenen, Nederlandse taal en grammatica, vaderlandse geschiedenis, aardrijkskunde en kennis der natuur, werd onderwijs gegeven in Frans, Duits, Engels, algemene geschiedenis, wiskunde en handtekenen.
Het Burgerschool-onderwijs stond op een hoger niveau dan dat van de lagere school, maar was beperkter dan het onderwijs aan de Hogere Burgerschool, de HBS.
De Burgerschool kende zeven leerjaren en daarom telde het schoolgebouw zeven lokalen met een totale capaciteit van 188 leerlingen. Dat schoolgebouw was echt een product van meer dan een eeuw geleden. In de klassen stond een grote potkachel met kolenbak. Elke klas had haar eigen privaat en urinoir, bereikbaar vanuit de klas, wat niet erg hygiënisch was. Waterspoeling was er niet, want het gebouw was niet aangesloten op de waterleiding. Wel was het gebouw een waterpomp rijk. Hoe de verlichting in die tijd geschiedde blijft duister. Volgens het bestek hingen er in elk lokaal twee lampen. Over gasleidingen wordt niet gerept, zodat moet worden gedacht aan olielampen. Een brief van de directeur aan het gemeentebestuur geeft het probleem van het licht duidelijk aan: “De buitenste rijen hebben zelfs bij kunstlicht te weinig licht”. Om de geluiden van de bovenlokalen te dempen was als isolatiemateriaal tussen vloer en plafond een laag zeegras aangebracht….
Het zou enige tientallen jaren duren voordat er wc’s kwamen met aansluiting op de waterleiding; ook de gasverlichting was inmiddels geïnstalleerd. De moeilijkheden rond het stallen van de fietsen werden via een brief van 7 september 1937 van de directeur aan het gemeentebestuur nader toegelicht: “Edelachtbare Heer, De afmetingen van de fietsenbergplaats zijn ruim 8 m. bij 4½. Gistermiddag stonden er 61 rijwielen in. Bovendien had ik er buiten achter bij de school en in de rijwielbergplaats aldaar nog 35. Dit is zo ongeveer het maximum (rekening houdend met het mooie weer). Apart staan dan nog een 4-tal fietsen van het personeel en mij”.
Aan het eind van de dertiger jaren werd het oude gebouw aan de Boerenstraat nr.19 afgebroken evenals de woningen op de hoek van de Boerenstraat (de nrs. 13, 15 en 17) en de Zusterstraat (de nrs. 29, 31, 33, 35 en 37). Op deze plaats verrees een nieuwe school met 10 lokalen en 2 vaklokalen: voor natuurkunde en handtekenen, een hoofdenkamer en een apart gymnastieklokaal, alsmede een rijwielbergplaats. In verband met het onzekere tijdselement, men stond immers aan de vooravond van de Tweede Wereldoorlog, moest op grond van de Wet tot bescherming van de bevolking een schuilkelder, tegen luchtaanvallen, onder het schoolgebouw komen. Deze Wet, die dateerde van 23 april 1936, onderscheidde drie gevarenklassen. Gorinchem behoorde in die tijd tot de eerste categorie – de belangrijkste -, naast 18 andere gemeenten, waaronder Amsterdam, Rotterdam, Den Haag en Dordrecht. Tijdens de nieuwbouw werden de leerlingen gehuisvest in 6 lokalen van de voormalige OL-school nr. 3 in de Krijtstraat en in 2 lokalen van de daaraan grenzende OL-school nr. 2 aan de Struisvogelstraat.
De nieuwe school (kosten ƒ 43.710,00 voor het schoolgebouw en ƒ 14.770,00 voor de schuilkelder) werd officieel geopend op 17 april 1939. Bijna was het feest niet doorgegaan omdat de militaire autoriteiten de school wilden vorderen. Er was nog wel geen mobilisatie afgekondigd, maar de oorlog in de naaste toekomst was niet uitgesloten. Toen tijdens de opening ineens het licht uitviel dacht men in eerste instantie danook aan een luchtbeschermingsoefening. Het bleek echter loos alarm, het was een mankement aan de elektrische installatie! Bij het uitbreken van de oorlog deed het schoolgebouw dienst als hulpziekenhuis. In november 1941 werd het gebouw gevorderd door de Duitse bezetter, zodat vanaf dat moment de gehate hakenkruisvlag aan de vlaggenstok wapperde. Pas eind mei 1945 was de school weer voor onderwijs beschikbaar.
Bovenin het schoolgebouw bevond zich een klein kamertje, waarheen leerlingen voor straf werden verbannen om over hun misdragingen na te denken. Het vertrekje stond algemeen bekend als het hemeltje. Leerlingen werden dus voor straf naar de hemel gestuurd!
Inmiddels was er door de toeloop van leerlingen een fiks tekort aan ruimte ontstaan. Voor dit ruimteprobleem kwam een oplossing door de bouw van een nieuwe school aan de Lange Slagenstraat. Gedurende de jaren 1959 en 1960 werden de plannen daarvoor gesmeed.
De nieuwe school, met oorspronkelijk 10 leslokalen en 2 vaklokalen, alsmede een gymnastieklokaal, kon in september 1961 in gebruik worden genomen. Als gevolg van veranderingen in het onderwijs werd de school gedurende de jaren 1965-1970 uitgebreid met 4 (houten) lokalen en later (1973-1979) nog eens met vier. Een raadsbesluit van 26-05-1988 luidde de sloop van deze noodlokalen weer in. Gedurende de jaren 1985-1989 was men volop bezig met de verbouwing van het bestaande schoolgebouw.
Per 1 september 1965 kreeg men van de Staatssecretaris van Onderwijs en Wetenschappen officieel toestemming deel te nemen aan een 4-jarig “mavo-experiment” gedurende het schooljaar 1965/’66. Bij Koninklijk Besluit van 09-08-1967, nr. 23 werd de toestemming voor dit experiment verlengd tot 01-08-1969.
Door de invoering van de zgn. Mammoetwet per 1 augustus 1968, werd de mulo-school een school voor middelbaar algemeen vormend onderwijs, mavo dus. Halverwege de jaren negentig verhuisde de mavo van de Lange Slagenstraat naar de hoofdvestiging van het huidige Merewade College, de Wijdschildlaan.
Bronnen: Oud-Gorcum varia, nummer 43, jaargang 16, 1999-1, tijdschrift van de historische vereniging “oud-gorcum”, pag. 69 e.v., MULO-MAVO-MUZIEKSCHOOL, A.J. Busch. Gemeentelijke archiefdienst, Molenstraat 17, Gorinchem (met dank voor de bereidwillige hulp van dhr. Van Dijk, stadsarchivaris).
Op 4 februari 1886 werd in de benedenzaal van het gebouw van de Vrijmetselaarsloge Orde en Vlijt aan de Molenstraat te Gorinchem “De Vereeniging van Patroons” opgericht. Tijdens deze oprichtingsvergadering kwam “het nut en de noodzakelijkheid der opleiding van den handwerksman voor zijn beroep” ter sprake. Vervolgens werd besloten met een school te starten voor o.a. leerlingen die de hoogste klasse van de lagere school in groten getale te vroeg verlieten. Na het doorlopen van deze school zouden de leerlingen dan door hun patroons doorgestuurd worden naar de Herhalings- en Burgeravondschool.
De eerste afdeling van de Ambachtsschool, het onderwijs in het timmeren, begon in een gedeelte van het gymnastieklokaal aan de Kalkhaven. Enkele jaren daarna veranderde de naam van de vereniging in “Vereeniging Ambachtsonderwijs”. Bij Koninklijk Besluit van 30 maart 1890 (nr. 27) verkreeg de vereniging rechtspersoonlijkheid. In augustus 1892 verhuisde de school naar de Korenbeurs. Een nieuwe ambachtsschool werd op 1 juli 1901 in de Haarstraat betrokken (op de plaats waar nu het Postkantoor is gehuisvest). In 1906 werd de Burgeravondschool bij de Ambachtsschool ondergebracht. Tijdens de eerste wereldoorlog werden gebouwen, gereedschappen en materialen beschikbaar gesteld voor scholing van in Gorinchem gemobiliseerde soldaten. De docenten gaven gratis les! Op 7 februari 1918 bezocht Koningin Wilhelmina zo’n les voor militairen.
De Burgeravondschool kwam per 1 januari 1922 geheel onder de vleugels van de “Vereeniging Ambachtsonderwijs”. De naam werd gewijzigd in “Avondschool voor Ambachtslieden”. In een later stadium, in 1953, zou ook deze naam weer gewijzigd worden, namelijk in: “Avondschool voor Ambacht en Techniek”. In 1960 weer veranderd in: “Avondschool voor Techniek en Ambacht”.
Op 12 november 1932 kon de inspecteur-generaal van het nijverheidsonderwijs de nieuwe school aan de W. de Vries Robbéweg officieel in gebruik stellen. Halverwege de negentiger jaren van de vorige eeuw werd dit gebouw gesloopt om plaats te maken voor de huidige gebouwen van het Merewade College, locatie W. de Vries Robbéweg.
Aanvang van de diverse afdelingen: 1886 - timmeren 1891 - schilderen 1961 - metselen 1973 - timmeren/metselen/schilderen wordt samengevoegd tot bouwtechniek 1976 - bouwtechniek wordt uitgebreid met tegelzetten en stucadoren 1894 - smeden en bankwerken 1953 - smeden en bankwerken wordt omgezet in metaalbewerken
1975 - metaalbewerken wordt omgezet in mechanische techniek 1921 - electrotechniek 1937 - motorrijtuig- en rijwielherstellen 1951 - motorrijtuig- en rijwielherstellen wordt omgezet in autotechniek 1974 - autotechniek wordt omgezet in motorvoertuigen techniek 1951 - brood- en banketbakken 1973 - brood- en banketbakken wordt omgezet in consumptieve techniek 1985 - consumptieve techniek wordt uitgebreid met koken en serveren
Bronnen: “Vijf-en-twintig-jarig Jubileum der Vereeniging “Ambachtsonderwijs” te Gorinchem 1886-1911”, druk van J. Noorduyn en Zoon, Gorinchem. “Van Ambachtsschool tot Technische School”, door A.J. Busch en B.G. Schermers, uitgave Stichting Merewade/Gorinchem/1985; Honderd jaar Vereniging Ambachtsonderwijs in Gorinchem.
Op 26 februari 1932 werd de Vereeniging Nijverheidsonderwijs voor meisjes te Gorinchem opgericht. De vereniging stelde zich ten doel op grondslag en met voortzetting van het algemeen vormend onderwijs, nijverheidsonderwijs te verstrekken aan meisjes en vrouwen.
Voordat men erin slaagde met een school te starten, moest er nog heel wat water door de Merwede stromen. Het kostte namelijk nogal wat moeite de Vereeniging Christelijk Nijverheidsonderwijs zover te krijgen dat men, onder voorwaarden, akkoord wilde gaan met het stichten van een nijverheidsschool voor meisjes. De weigering van de Gorinchemse gemeenteraad om een christelijke nijverheidsschool goed te keuren, alsmede de afwijzing van een dergelijke school door de overheid (bij Koninklijk Besluit, nr. 14, van 11 september 1932), gaven uiteindelijk de doorslag. Het nieuwe bestuur bestond in eerste aanzet uit 9 bestuursleden, te weten: 4 uit de gelederen van de Vereeniging Nijverheidsonderwijs voor meisjes, 4 vanuit de “protestants-orthodoxe richting”, (de Vereeniging Christelijk Nijverheidsonderwijs dus) en 1 persoon aan te wijzen door de pastoor van de Rooms Katholieke Parochie te Gorinchem. De nieuwe stichting kreeg de naam: “Stichting Gorinchemse Huishoud- en Industrieschool”.
Op 15 augustus 1938 deelt de gemeenteraad aan het schoolbestuur mee dat, bij nader inzien en na overleg met verschillende instanties, toch de voorkeur gegeven wordt aan een geheel nieuw schoolgebouw. Dit gebouw zou dan moeten verrijzen aan de Koningin Emmastraat, kadastraal bekend onder sectie A, no. 3732, zijnde ± 1500 m² groot. De goedkeuring van Gedeputeerde Staten van Zuid Holland komt bij besluit no. 261, van 4 oktober 1938. Voorlopig moest echter worden gezocht naar een tijdelijke huisvesting.
Er werden daarvoor verschillende locaties genoemd. Het gebouw van de voormalige burgerschool voor meisjes op de hoek van de Zusterstraat en de Zustersteeg zou o.a. in erfpacht verkregen kunnen worden, uitgebreid met het bovengedeelte van het gebouw van de voormalige tusschenschool voor meisjes in de Zustersteeg. Uiteindelijk werd onderdak gevonden in een houten barak van “De Doelen”, Molenstraat 30. De barak was 27 meter lang en 7 meter breed, zodat een houten middenschot moest worden aangebracht, waardoor twee lokalen van behoorlijke afmeting konden worden verkregen. Daarnaast werd nog een ruimte gevonden om een spreekkamertje voor de directrice af te scheiden. De school opende op 5 september 1939 haar deuren. De eerste lessen werden gegeven in: koken, verstellen, stofversieren, huishoudelijk werk zoals wassen en strijken, en natuurlijk de welbekende avo-vakken. De school leverde bovendien een halve dag per week gratis dienstmeisjes aan de gegoede burgerij, terwijl ook het koper en zilverwerk van docenten en buren gratis werd gepoetst!
In januari 1941 kon het nieuwe schoolgebouw aan de Koningin Emmastraat worden betrokken. In die beginperiode ondervond men natuurlijk de nodige moeilijkheden van de 2e wereldoorlog. Verzoeken moesten gedaan worden voor verhoging van de rantsoenen voor elektriciteit, aardappelen, textiel enz.
In februari 1944 werd de school gevorderd voor de huisvesting van een noodziekenhuis. Na de oorlog kon op 3 september 1945 een verklaring worden afgegeven dat “zuiveren noch voor de bestuursleden noch voor directrice en leeraressen” nodig was. De school kende geen zwakke plekken. Wel hadden directrice en verschillende leraressen veel goed werk gedaan in het noodziekenhuis, o.a. in de centrale keuken en als hulp bij het Rode Kruis i.v.m. de evacuatie van het Land van Heusden en Altena.
In de beginjaren kon de school voor de gymnastieklessen gebruik maken van de gymnastiekschool in de Lingewijk (samen met de ambachtsschool en OL-school nr. 4); vanaf 1953 mocht het gymnastieklokaal aan de Boerenstraat gebruikt worden, tot aan het moment dat de school over een eigen gymzaal kon beschikken. De school mocht zich verheugen in een toenemend aantal leerlingen, waardoor het schoolgebouw geregeld moest worden uitgebreid. Gedurende de jaren 1947 tot 1954 werd gewerkt aan de uitbreiding van de school met 5 lokalen, waarbij tevens een wijziging van de elektrische installatie en de centrale verwarming alsmede de aanleg van een bliksembeveiligingsinstallatie werden betrokken. Een verbetering van de schoorsteenkanalen rondde men in 1956 af.
Gedurende de schooljaren 1960/’61 en 1961/’62 werden twee lokalen van de houten noodschool tussen de Haarsekaden (het voormalige atelier Dooyes) betrokken.
De jaren 1960 t/m 1967 werden benut voor de voorbereiding van een uitbreiding van nieuwe vleugels van de school met 5 lokalen en een gymnastieklokaal.
De Gemeente Gorinchem gaf in 1965 een vergunning af tot het hebben van een inrit bij het schoolgebouw. Begin jaren zeventig werden opnieuw zeven noodlokalen aan het gebouwencomplex toegevoegd, terwijl ook een nieuwe fietsenstalling verrees.
Na afloop van het schooljaar 1993/’94 werd het schoolgebouw verlaten. Men verhuisde, via de Lange Slagenstraat, naar de W. de Vries Robbéweg, waar enkele jaren later een compleet nieuw gebouw kwam.
Stond de school vanaf het begin algemeen bekend als huishoudschool, sedert 1971 was er sprake van de school voor Lager en Middelbaar Beroepsonderwijs. Die naam was meer in overeenstemming met de visie op het onderwijs voor meisjes en vrouwen door het geven van beroepsgericht en –begeleidend onderwijs. In het spraakgebruik bleef de naam “huishoudschool” nog lang doorklinken. Op 21 maart 1975 kreeg de school de naam “Nijehove”, een quasi oude vorm van de benaming Nieuwe Hoven, de aanduiding voor de gehele wijk. Drie jaar later deden de eerste mannelijke leerlingen er hun intrede.
Naast de primaire cursus die onder Rijkssubsidieverband sinds 1 september 1939 aan de school verbonden was, bestonden er nog de navolgende cursussen: 1940 - koken, kostuumnaaien, voorlichting naaien; 1945 - huishoudelijk werk, koken en waschbehandeling aan kraamverzorgsters; 1950 - naaien en patroontekenen; 1955 - fijne keuken, vrouwelijke bedrijfsjeugd; 1956 - de Zonnebloemcursus; 1957 – knipcursus, 1959 – algemene huishoudelijke voorlichting; 1969 – kantoorassistente. Daarnaast kende men ook nog een vormingsklas voor Mavo/Havo-leerlingen ter voorbereiding op het MBO
Bron: Gemeentelijke archiefdienst, Molenstraat 17, Gorinchem (met dank voor de bereidwillige hulp van dhr. Van Dijk, stadsarchivaris).
In 1969 startte de afdeling voor voortgezet speciaal onderwijs (eerst voortgezet buitengewoon onderwijs). De school was gevestigd aan de Stalkaarsen nummer 17. Het gebouw bleek te klein om alle leerlingen te huisvesten daarom werd besloten de jongens en meisjes in een apart gebouw les te gaan geven. De gebouwen waren helaas nog steeds niet ideaal en de beste oplossing zou dan ook een heel nieuw gebouw zijn.
De VBO afdeling van de christelijke Prinses Margrietschool was op dat moment ook op zoek naar andere huisvesting. Omdat het bouwen van een nieuwe school niet goedkoop is, werd besloten dat de twee scholen het nieuwe gebouw dan zouden delen. Het gebouw werd zo danig verdeeld dat iedere school over zijn eigen afdeling beschikte. De afspraak werd gemaakt dat de vaklokalen gezamenlijk zouden worden gebruikt.
Op 1 juli 1987 was het zover. Het gebouw was eindelijk klaar en de leerlingen konden hun intrek nemen in het nieuwe gebouw. De directie vond dit een mooie gelegenheid om de school een andere naam te geven. Door middel van een prijsvraag konden de leerlingen en hun ouders een zelf bedachte naam doorgeven. Uit alle inzendingen werd door de jury een naam uitgekozen voor de nieuwe school. De school kreeg de naam “De Halster”.
Op 1 augustus 2002 werd door de gemeente Gorinchem de praktijkschool ‘’De Halster’’ overgedragen aan het Merewade College. De naam van de school veranderde hierdoor in Merewade Praktijkschool; in de wandelgangen Merewade Pro (school voor praktijkonderwijs).
Ieder jaar melden zich meer en meer kinderen aan op de school en hierdoor heeft de school ruimtegebrek. Vandaar dat de school ook een deel van het oude Wellantcollege aan het Merwedekanaal tot zijn beschikking heeft om daar aan een aantal groepen les te geven. De praktijkschool zal uiteindelijk helemaal verhuizen naar het gebouw aan het Merwedekanaal.
wijdschildlaan
archief
Op 1 augustus 2002 werd door de gemeente Gorinchem de praktijkschool ‘’De Halster’’ overgedragen aan het Merewade College. De naam van de school veranderde hierdoor in Merewade Praktijkschool; in de wandelgangen Merewade Pro (school voor praktijkonderwijs).
